Zaburzenia artykulacji, wady wymowy, SLI, Niedokształcenie mowy o typie afazji

Zajmuję się terapią wszystkich wad i zaburzeń mowy. Jest wiele ich klasyfikacji. Do najczęściej rozpoznawanych wad wymowy należy sygmatyzm, znany także jako seplenienie. To nieprawidłowa realizacja głosek dentalizowanych (s, z, c, dz, ś, ź, ć, dź, sz, ż, cz, dż). Inną często obserwowaną wadą wymowy jest rotacyzm (reranie), czyli nieprawidłowa wymowa głoski „r”.

Wadami wymowy dotyczącymi nieprawidłowej wymowy konkretnych głosek jest, np:

• kappacyzm, to jest wada polegająca na nieprawidłowej realizacji głoski k,
• gammacyzm, czyli niewłaściwa realizacja głoski g.
• lanbdacyzm, to jest nieprawidłowa realizacja głoski l.

Diagnozowaną wadą wymowy jest także mowa bezdźwięczna, czyli nieumiejętność realizowania głosek dźwięcznych. Te są zastępowane głoskami bezdźwięcznymi, na przykład: d – t, b- p, g – k, dz – c.

Trzeba także wspomnieć o nosowaniu, czyli rynolalii. Ta wada wymowy polega na tym, że głoski nosowe wymawiane są jako ustne lub odwrotnie.

Gdy obserwuje się występowanie jednocześnie kilku wad wymowy, mówi się o dyslalii wielorakiej. Ponieważ ilość zaburzonych głosek jest duża, a wyrazy nie wybrzmiewają prawidłowo, mowa staje się bełkotliwa i niezrozumiała dla otoczenia.

Warto pamiętać, że wada wymowy sama nie minie, a im szybciej zostanie podjęta terapia logopedyczna, tym szybciej nastąpi poprawa.

Do zaburzeń mowy zaliczamy m.in. dyzarttrię, afazję, niedokształcenie mowy o typie afazji, jąkanie.

Klasyfikacja specyficznych zaburzeń mowy w Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Zaburzeń Psychicznych (ICD – 10) występuje pod kodem F80.